ayrılmaq

f.
1. Ayrı düşmək, aralı düşmək, uzaq düşmək, uzaqlaşmaq. Gülnaz bir neçə addım anasından ayrılıb, özünü qabaqda gedən üç nəfərə çatdırdı. M. İ.. Ayna ilə Ayaz küçədə bir-birindən ayrıldılar. Ə. M.. // Xudahafizləşmək, vidalaşmaq. Turxan bəydən ayrıldığımız gecə gözəl bir mahtab var idi. H. C.. // Daha görüşməmək, əlaqəni kəsmək. Səndən ayrılandan, ey gülbədənim; Həqq bilir, qalmışam sel arasında. Q. Z.. Fəda olum sənə mən, səndən ayrıla bilməm. X. N.. <Sitarə:> Mən səndən ayrılmaq istəmirəm, ayrıla bilmirəm, ancaq ayrılıram. C. C..
2. Xəyalından çıxarmaq, fikrindən çıxarmaq, fikrən uzaqlaşmaq, tərk etmək. <Ağca xanım> qorxunc təsəvvürlərdən ayrılmaq üçün özünə güc verib gözlərini açdı. M. C.. Laçın meşəyə girəndə öz xatirələrindən ayrıldı. M. Hüs..
3. Qopmaq, aralanmaq. Çaydanın qulpu ayrıldı. Ağacın budağı gövdəsindən ayrıldı.
4. Çəkilmək, yerini tərk etmək. Dəstədən ayrılmaq. Atlı darvazadan ayrılıb yola düşdü. // Kənara çəkilmək, bir yerdən uzaqlaşmaq. Kərim babanın . . bir iti vardı. Gecəgündüz bizim qapımızdan ayrılmazdı. A. Ş..
5. Bölünmək. Oyunçular iki yerə ayrıldılar. Çay iki qola ayrılmışdır.
6. Bir yerdə ikən aralanıb müstəqil yaşamağa başlamaq. Qızlar ərə getdilər, oğlanlar isə ataları öləndən sonra ayrıldılar. Şəriklər ayrıldılar. – Öküz öldü, ortaq ayrıldı. (Ata. sözü).
7. Aralarındakı ər-arvadlıq əlaqəsini ləğv etmək, bir-birini tərk etmək. Ərindən ayrılmaq. Arvadından ayrılmaq.
8. Hər hansı bir xüsusiyyətinə, keyfiyyətinə və s. -yə görə başqalarından fərqlən- mək, seçilmək. Qardaşlar bir-birindən çox ayrılırlar. O, yoldaşlarından heç ayrılmır. – Sözün heç ayrılmaz mənim sözümdən; Odlara yanmışam özüm-özümdən. M. P. V..
9. Təxsis edilmək, ayrılıb saxlanmaq. İnşaat üçün külli miqdarda pul ayrılmışdır. Bu kitablar kimin üçün ayrılmışdır?
◊ Ayrıla qalmaq – aralanmaq, açıq qalmaq. Abbas . . gördü ki, gözləri yumuludur. Amma dodaqları ayrıla qalmışdı. S. S. A..

Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti. 2009.

Look at other dictionaries:

  • ayrılma — «Ayrılmaq»dan f. is …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • aralanmaq — f. 1. Bir birindən ayrılmaq, uzaqlaşmaq. Atlılar aralanaraq hərə bir tərəfə getdi. – Aralanır buludlar, təravətlənir otlar. A. S.. Sədrəddin bəydən aralanandan sonra, indi iki gün idi ki, muzdur Məşədi Əsgər öz arvad və uşağı ilə rahatlanırdı. S …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • budaqlanmaq — f. 1. Budaqlara ayrılmaq, şaxələrə ayrılmaq. // Budaqlar əmələ gəlmək, budaq atmaq. Ağaclar budaqlandı. 2. məc. Şöbələrə, bölmələrə, qollara ayrılmaq. Kəndin girəcəyində arx budaqlanır …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • əlvida — n. <ər.> Sağlıqla qal, xudahafiz. Əlvida, ey sevimli şəhər. – Əlvida! Əlvida! Daldığım uyğu; İnanmam ölümmü, röyamı yoxsa. S. V.. <Şəmsiyyə:> Gözləyəcəyəm, müəllim, hələlik əlvida! – deyib getdi. M. İ.. Əlvida etmək – 1) görüşüb… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • bölünmək — f. 1. Parçalanmaq, xırdalanmaq, hissələrə ayrılmaq. Hüceyrələr bölünüb artır. Buz ikiyə bölündü. 2. riyaz. Qalıqsız başqa ədədə bölünə bilmək. On beşə bölünür. 3. Ayrılmaq. Dəstəmiz bir meşənin yanında üç hissəyə bölündü. 4. məch. Paylaşdırılmaq …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • haçalanmaq — 1. məch. İki yerə ayrılmaq, bucaq şəklində iki istiqamətdə uzanmaq (yol, çay və s. haqqında). Kəndə çatanda yol haçalandı. 2. t siz. Haça şəklində olmaq, iki tərəfə ayrılmaq, haça əmələ gətirmək. <Rza:> Qayanın haçalandığı və ağaclarla… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • qopmaq — f. 1. Dartılmaq, çəkilmək və s. nəticəsində kəsilmək, üzülmək, qırılmaq. Paltarın düymələri qopdu. – Sanki onun ürəyi şaxta vurmuş qönçə kimi qopub düşəcəkdi. M. C.. // Yapışdığı, bitişdiyi yerdən aralanmaq, ayrılmaq, ayrılıb düşmək. Divarın… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • dənəvar — (Bakı, Salyan, Şəki) buğdanı samandan ayırmaq üçün sovurma. – Dənəvar külək vaxdı olar (Salyan) ◊ Dənəvar olmax (Şəki) – sovrulmaq, samandan ayrılmaq, təmizlənmək …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

  • dücələməx’ — (Basarkeçər) aralanmaq, ayrılmaq. – Onu dö:riyə alıf sö:bət eli:rdix’, soηra düçələndix’, o da getdi …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

  • aralaşdırılmaq — məch. Bir birindən ayrılmaq, uzaqlaşdırılmaq, kənara çəkilmək …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.